London for free

¿Quiéres vivir una experiencia inolvidable en una de las mejores ciudades europeas?

Todo… GRATIS!!!!!

Hazte fan de nuestra página en facebook o twitter y podrás descubrir esta fantástica iniciativa

Anuncios

Nire bigarren aberrira heltzeko irrikitan

Asteazkena da gaur, eta hiru egun besterik ez zaizkit falta nire bigarren aberria berriro ere zapaltzeko. Aste osoa daramat nerbioak jota. Sinestuko didazue gaur 5etatik izarrik egon naizela esaten badizuet? Ez da oso normala, baina urduritasuna nire bizimoduko parte bat da. Ezer gutxi egin dezaket horren kontra.

Horrela, larunbatean jarriko gara martxan eguerdiko ordu batetik aurrera, lehenago nire entrenatzaile betebeharrarekin hitzordua baitut Usansoloko krosean.

Irteera: Santurtzi (hemen batuko gara) / Lehenengo helmuga: Porto

726 kilometro eta ia zazpi orduko bidaia. Baina badakizue, gustuko lekuan… aldaparik ez!

Porton larunbat eta igandean egongo gara. Lagun bat han dugula aprobetxatuko dugu hiria bere osotasunean hobeto ezagutu ahal izateko. Gainera, zapatuz helduta, juergatxu bat botatzea ez dugu guztiz baztertzen.

Astelehenean, Porto atzean utzi eta Aveiron egingo dugu hurrengo geldialdia. Dioten bezala, Portugaleko Venecia da hiri hau, eta beraz ez dugu ezagutzeko aukera galdu nahi.

Hemendik Coimbrara abiatuko gara, eta asteleheneko gaua igaro ostean Lisboara iritsiko gara. Azkenean.

Tranbien hiria berriro ikusteko irrikitan nago. Bere kale zahar eta estuetatik paseatu, bapo-bapo jan, Alfama eta Graça auzoetan galdu… lasai lasai ibiltzeko hamaika plan ditut buruan. Helburu bakarra: disfrutatzea.

Kale artea Lisboan

Saretik nabigatzen web orri honekin topo egin dut: CronoLisboa. Lisboako kaleetan galtzeko aukera aproposa ematen digun orri berezia.

Portugaleko hiriburuan bizitzen nengoela, etxetik erdialdera joateko metroa hartu beharrean, autobusa hartzen nuen sarritan. Bide horretan, Picoas auzotik igarotzen nintzen, eta ia egunero ikusten nituen eraikin berezi batzuk. Hutsik dauden eraikinak dira, zeintzuk etxaurreak margoztuta dituzten hainbat artista gonbidatuen lanekin. Egitasmo antzeko honek eraikinak berpiztea du xede, eta bide batez auzo eta kaleetako giroa indartu eta kultura ikuspegi berri bat sortzea.

Hainbat eta hainbat dira margoturik dauden Lisboako paretak, eta edozein auzotan aurki ditzakegu. Baina, honez gain, uztaila aldera benetan harritu ninduen beste egitasmo edo ideia batekin egin nuen topo. Zera zen, hiriko beira kontenedore guztiak ere margotzea. Ikusi hauetako bat ze pertsonaia zen.

Hurrengo argazkiak nik ateratakoak dira. Hauek eta beste batzuek ikusi nahi badituzue ez galdu aukera eta sartu goian jarri dizuedan estekan.

Muito obrigada!!! (Eskerrik asko)

Larunbateko ospakizuna definitzeko hitzak soberan daude. Titularrak berak dio dena.

Atzo esan nizuen bezala, asteburu honetan Lisboan egon ginen lagunak batu gara nire urtebetzea eta Amaiarena ospatzeko (duela pare bat aste izandakoak). Betiko legez, primeran pasa genuen, eta egia esan, ez dakit nondik hasi… opariak, afaria… izugarria!

Arratsalde osoa (bueno, eta egun osoa) nerbioak jota egon ostean gaueko 10ak aldera joan ginen Ametsen etxera eta ikustekoa izan zen han prestatua zeukatena. Tranbia bat irudikatua zuen pankarta bat, Super Bock eta Sagres garagardoa, tostak, morangoskak, gingina… den dena Lisboar estiloan prestatuta. Eta amaitzeko opariak. Niretzat boltso bat, argazki koadro bat eta eskuz egindako kamiseta bat hiriko argazkia eta ‘saudade’ hitzarekin.

Barre, barre eta barre egon ginen gaba guztia, eta orain eskerrak ematea besterik ez dut nire famili “lisboetari”.

LA OSTIA ZARIE!!!!

Bi aste… eta bagoaz!

Gaur igandea da, eta aspaldiko partez Lisboara joan ginen lagunok batuko gara. Edozein aintzakia ona izanik, aurrekoan bizi izandakoak gogoratzen ibiliko gara ziur asko.

Pozik nago, beraz. Ez bakarrik arrazoi horrengatik, baizik eta bi aste barru Portugalera bidean egongo garelako.

Kotxea, maleta bat, lau lagun, eta topera ibiltzeko gogo itzelak.

Orain dela 5 hilabete Lisboa atzean utzi eta hirira bueltatzeko aukera izango dut datorren abenduan. Irrikitan nago, damutuko ez naizelakoan. Hori bai, buelta gogorra baino gogorragoa izango da.

Bitartean… CARPE DIEM!